Hilmi, heyecanla anlatıyordu. Başta mırın kırın etmişti Turan Bey. Bu memur milleti böyleydi. Altına imza attığı her şeyden ödü kopardı. Bütün hayatlarını kimselere görünmeden yaşamayı kâr sayarlar, soruşturma denen o gulyabaninin korkusundan ateşîn kabus görürlerdi. Hepsinin hayalleri büyüktü ama maalesef ki kesapları küçüktü, o yüzden, ellerinde abı hayat olsa onu içmez, satışa çıkarıp servete çevirmez, emekliliğimde rahat ederim diye saklarlardı. Ellerinden biri tutmadıkça cepleri akçelerine hep bol gelirdi.
Mahir Ünsal Eriş
Dünya Bu Kadar
syf. 157-158
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder