albert camus
aldous huxley
alıntı
alper canıgüz
anthony burgess
antoine de saint-exupery
ayfer tunç
barış bıçakçı
boris vian
burhan sönmez
cesare pavese
edebiyat
emile ajar
etgar keret
ferit edgü
franz kafka
fyodor dostoyevski
hakan günday
harper lee
hasan ali toptaş
haydar karataş
ihsan oktay anar
ilhami algör
irvine welsh
ivan gonçarov
j.d. salinger
jean-paul sartre
kitap
knut hamsun
mahir ünsal eriş
marquis de sade
mehmed uzun
mıgırdiç margosyan
murat uyurkulak
nikos kazancakis
notlar
oğuz atay
orhan pamuk
patrick suskind
rainer maria rilke
ray bradbury
sabahattin ali
sema kaygusuz
stanislaw lem
şule gürbüz
tezer özlü
tomris uyar
truman capote
vedat türkali
yusuf atılgan
29 Mayıs 2015 Cuma
Yesma'nın bir gün intihar etmeyi başaracağını biliyorum, belki bunun için memlekete dönüp dağa çıkacak. Orada, gazetelerde ölü sayısı verilen ama adları ve hikayeleri bilinmeyen dağlılardan biri olarak hayata veda edecek. Kimse ağlamaz onlar için. Kötü olmaktan başka kaderleri yoktur ve lanetlidirler. Bir masal için bu dünyaya gelmiş, ama sırtlarında bir çarmıhla uyanmışlardır. Oysa ne ölmek onların muradı, ne de öldürmektir saadetleri. Geceleri birbirlerinden habersiz, aynı şarkıyı mırıldanırlar. Her yerde kar var, kalbim senin bu gece...
Burhan Sönmez
Bir Dersim Hikayesi, Tarih Öncesi Köpekler
syf. 60-61
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder