Kenan anlatmaya koyuldu akşamki olayları. Hiçbir heyecan belirtisi göstermeden, kupkuru, sanki hiç yaşanmamış gibi anlatışına kendi de şaşmaya başlamıştı. Nermin'in sözleriyle düştüğü çöküntüyü anlatırken, Günsel başı önüne eğik, ağır ağır, dinlemiyormuş gibi yürümüştü. Kenan susunca dönüp baktı:
- Bu kadar mı?
İşte anladı her şeyi. Sakla bakalım.
- Bu kadar!.. dedi Kenan.
Değil bu kadar, değil... Aldatıyorum seni. Korkuyorum kaçıvermenden, iğrenerek bakmandan. Küçük burjuva duygululuğuma tükürmenden korkuyorum. İmzalayıverdim Vatan Cephesi bildirisini. Hem de budala bir kadının söyleviyle. Alanlarda bilinçsiz, kara kalabalıkları da duygusal söylevlerle böyle kandırıyorlar. Onlardan biriyim işte! Hem de aydın, hem de bilinçli!
Vedat Türkali
Bir Gün Tek Başına
syf. 239
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder