albert camus
aldous huxley
alıntı
alper canıgüz
anthony burgess
antoine de saint-exupery
ayfer tunç
barış bıçakçı
boris vian
burhan sönmez
cesare pavese
edebiyat
emile ajar
etgar keret
ferit edgü
franz kafka
fyodor dostoyevski
hakan günday
harper lee
hasan ali toptaş
haydar karataş
ihsan oktay anar
ilhami algör
irvine welsh
ivan gonçarov
j.d. salinger
jean-paul sartre
kitap
knut hamsun
mahir ünsal eriş
marquis de sade
mehmed uzun
mıgırdiç margosyan
murat uyurkulak
nikos kazancakis
notlar
oğuz atay
orhan pamuk
patrick suskind
rainer maria rilke
ray bradbury
sabahattin ali
sema kaygusuz
stanislaw lem
şule gürbüz
tezer özlü
tomris uyar
truman capote
vedat türkali
yusuf atılgan
25 Mayıs 2015 Pazartesi
"Öyle görünüyor ki, insan her şeyi yapabilecek güçte," dedi Tarrou.
"Ama hayır, insan acı çekmeyi ya da uzun süre mutlu olmayı beceremiyor. Böylece, değecek hiçbir şeyi beceremiyor."
Onlara bakıyordu ve sonra, "Tarrou, bakalım siz bir aşk için ölebilir misiniz?" diye sordu.
"Bilmiyorum, ama bana öyle geliyor ki, şimdi olsa yapamazdım."
"İşte. Ama siz bir düşünce uğruna ölümü göze alabilecek güçtesiniz, bu açıkça görülüyor. Ben kahramanlığa inanmam, bunun kolay olduğunu ve ölümle sonuçlandığını bilirim. Beni ilgilendiren insanların yaşaması ve aşktan ölmesi."
Rieux gazeteciyi dikkatle dinlemişti. Ondan gözünü ayırmadan yumuşak bir sesle şöyle dedi:
"İnsan bir düşünce değildir, Rambert."
Albert Camus
Veba
syf. 164-165
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder