Hayatın son anında söylemek üzere sakladığı bir sözü vardır herkesin, biz şimdi onu hatırlamıyoruz. İyi ki gördük bu güneşi, bu dünyayı, demekten öte bir söz. Asıl çıplaklık, bu dünyada yalnız olduğunu bilmekse, mermere düşmüş bir yaprak kadar çıplağız. İnsan farkında olmadan hep kendi kara kurdunu ararmış, son soluğunu verirken vicdanı rahatlasın diye. Yoksa ölüm, hayattan daha ağır gelir.
Burhan Sönmez
Kuzey
syf. 214
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder