Evimizin, damımızın tüm ağırlığını bu birkaç yorgun ve cılız direk taşıyordu. Nedendir bilemiyorum ama, toprak damımızın bütün yükünü taşıyan bu direklere cılız omuzlarımla destek verip yardımcı olamadığım ve sırtüstü yattığım yerden sadece seyirci kaldığım için kendimi hep günahkâr hissediyordum.
Mıgırdiç Margosyan
Gavur Mahallesi, "Ne Mutlu O İnsanlara Ki Bu Dünyada Fakirdirler"
syf. 45
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder